Πώς βλέπει ένα μωρό 9 μηνών;

Το εύρος 95% σε αυτή την ηλικία πηγαίνει από 3,22 έως 13,64 κύκλους ανά μοίρα. Τα μωρά διαφέρουν πάρα πολύ μεταξύ τους, και ένας αριθμός που δίνεται χωρίς αυτό το εύρος παραπλανά.

Χρώμα

Στον άξονα κόκκινου–πράσινου, το μοντέλο τοποθετεί τη διάκριση των χρωμάτων σε αυτή την ηλικία περίπου στο 100% της τιμής που θα έχει όταν ωριμάσει, και στον άξονα μπλε–κίτρινου περίπου στο 100%. Και τα δύο κανάλια λειτουργούν μέσα στους δύο πρώτους μήνες — ο συχνός ισχυρισμός ότι τα μωρά δεν βλέπουν το μπλε για μήνες στηρίζεται σε πιο αδύναμα στοιχεία απ’ όσο δείχνει.

Γιατί άλλες πηγές δίνουν μεγαλύτερο αριθμό

Αν μετρηθεί η ηλεκτρική αντίδραση του εγκεφάλου σε ένα μοτίβο με ρίγες, αντί να παρατηρηθεί πού κοιτάζει το μωρό, η ίδια ηλικία δίνει περίπου 19,4 κύκλους ανά μοίρα αντί για 6,63 — δηλαδή 2,9 φορές περισσότερους. Κανένας από τους δύο αριθμούς δεν είναι λάθος: η αντίδραση του εγκεφάλου εκτιμά τη λεπτομέρεια που περνά από το μάτι και τα πρώτα στάδια της όρασης στον εγκέφαλο, ενώ η παρατήρηση του πού κοιτάζει ένα μωρό εκτιμά σε τι αποδεδειγμένα αντιδρά το ίδιο το μωρό. Αυτός ο ιστότοπος δίνει την τιμή που προκύπτει από το πού κοιτάζουν τα μωρά, γιατί αυτό είναι το ερώτημα που κάνει ένας γονιός.

Ακοή

Σε αυτή την ηλικία, ένας ήχος πρέπει να είναι περίπου 9 dB πιο δυνατός απ’ ό,τι για εσένα για να αντιδράσει καν ένα μωρό. Η διαφορά κλείνει από πάνω προς τα κάτω: οι υψηλές συχνότητες πλησιάζουν τις τιμές των ενηλίκων μέσα στον πρώτο χρόνο, ενώ οι χαμηλές χρειάζονται μέχρι τη σχολική ηλικία.

Η πιο αναλυτική απάντηση

Η βελτίωση επιβραδύνεται. Το απότομο κομμάτι της καμπύλης έχει περάσει, και αυτό που μένει είναι μια μακριά, αργή προσέγγιση που συνεχίζεται για χρόνια μετά τα πρώτα γενέθλια.

Πηγές

• Banks, M.S. & Salapatek, P. (1978). "Acuity and contrast sensitivity in 1-, 2-, and 3-month-old human infants." Investigative Ophthalmology & Visual Science 17(4), 361–365.
  Εκτίμηση οπτικής οξύτητας με άλλον τρόπο (η συχνότητα αποκοπής από πλήρεις συναρτήσεις ευαισθησίας στην αντίθεση) και η πολύ χαμηλή χωρική συχνότητα στην οποία κορυφώνεται η ευαισθησία στην αντίθεση τους πρώτους μήνες της ζωής.
• Banks, M.S. (1980). "The development of visual accommodation during early infancy." Child Development 51(3), 646–666.
  Ότι το σφάλμα εστίασης σε σταθερή κατάσταση και η κλίση της απόκρισης προσαρμογής βελτιώνονται μέχρι τους 3–4 μήνες περίπου, και ότι το σφάλμα προσαρμογής δεν περιορίζει ουσιαστικά την οπτική οξύτητα των μωρών.
• Braddick, O., Atkinson, J., French, J. & Howland, H.C. (1979). "A photorefractive study of infant accommodation." Vision Research 19(12), 1319–1330.
  Σταθερή συμπεριφορά εστίασης σε χαμηλή απαίτηση προσαρμογής, περίπου 1,3 D (≈ 75 cm), που εμφανίζεται μεταξύ 3 και 6 μηνών.
• Clavadetscher, J.E., Brown, A.M., Ankrum, C. & Teller, D.Y. (1988). "Spectral sensitivity and chromatic discriminations in 3- and 7-week-old human infants." Journal of the Optical Society of America A 5(12), 2093–2105.
  Ότι λίγα μωρά 3 εβδομάδων δείχνουν αξιόπιστη διάκριση χρωμάτων, ενώ τα περισσότερα μωρά 7 εβδομάδων τη δείχνουν, και το πλεονέκτημα των μεγάλων μηκών κύματος στις 3 εβδομάδες.
• Haynes, H., White, B.L. & Held, R. (1965). "Visual accommodation in human infants." Science 148(3669), 528–530.
  Η διάμεση απόσταση εστίασης των 19 cm σε νεογέννητα σε εγρήγορση — η προέλευση του ισχυρισμού ότι «τα μωρά βλέπουν στα 20–30 εκατοστά», που αναφέρεται ώστε η εφαρμογή να μπορεί να πει τι στηρίζει και τι δεν στηρίζει η δημοσίευση.
• Held, R., Birch, E.E. & Gwiazda, J. (1980). "Stereoacuity of human infants." Proceedings of the National Academy of Sciences 77(9), 5572–5574.
  Η απότομη εμφάνιση της στερεοσκοπικής όρασης μεταξύ 3 και 5 μηνών περίπου — εξηγείται στην εφαρμογή και δεν σχεδιάζεται ποτέ, γιατί μια επίπεδη οθόνη δεν μπορεί να την παρουσιάσει.
• Mohn, G. & van Hof-van Duin, J. (1986). "Development of the binocular and monocular visual fields of human infants during the first year of life." Clinical Vision Sciences 1(1), 51–64.
  Το περιορισμένο οπτικό πεδίο του νεογέννητου και η διεύρυνσή του στη διάρκεια του πρώτου χρόνου — περιγράφεται στην εφαρμογή και σκόπιμα δεν αποδίδεται ως σκοτείνιασμα στις άκρες της εικόνας.
• Neijzen, C.M., de Wit, F.M., et al. (2025). "Reference values for the Teller Acuity Cards II (TAC II) in infants and preverbal children, a meta-analysis." Acta Ophthalmologica. doi:10.1111/aos.17447.
  Η συμπεριφορική καμπύλη διόφθαλμης οπτικής οξύτητας με ρίγες που σχεδιάζει η εφαρμογή, και η δηλωμένη αβεβαιότητά της, περίπου 0,16 μονάδες log10, σταθερή με την ηλικία.
• Norcia, A.M. & Tyler, C.W. (1985). "Spatial frequency sweep VEP: visual acuity during the first year of life." Vision Research 25(10), 1399–1408.
  Η καμπύλη οπτικής οξύτητας από οπτικά προκλητά δυναμικά σάρωσης (swept VEP), που αναφέρεται δίπλα στη συμπεριφορική ως ανώτατο όριο, και η τιμή αναφοράς των 24,3 κύκλων ανά μοίρα για ενήλικες, μετρημένη με την ίδια διάταξη.
• Norcia, A.M., Tyler, C.W. & Hamer, R.D. (1990). "Development of contrast sensitivity in the human infant." Vision Research 30(10), 1475–1486.
  Ο ουδός αντίθεσης σε χαμηλή χωρική συχνότητα, που πέφτει από 7% στις 2–3 εβδομάδες σε ασύμπτωτη τιμή 0,5% έως τις 9 εβδομάδες, έναντι 0,32–0,22% στον ενήλικα, και η εξέλιξη της αντίθεσης σε δύο φάσεις.
• Peeples, D.R. & Teller, D.Y. (1975). "Color vision and brightness discrimination in two-month-old human infants." Science 189(4208), 1102–1103.
  Τεκμηριωμένη διάκριση κόκκινου/λευκού σε ηλικία δύο μηνών.
• Regal, D.M. (1981). "Development of critical flicker frequency in human infants." Vision Research 21(4), 549–555.
  Η χαμηλή κρίσιμη συχνότητα σύντηξης του τρεμοπαίγματος τις πρώτες εβδομάδες, που φτάνει κοντά σε τιμές ενηλίκων μέσα σε λίγους μήνες — περιγράφεται, δεν αποδίδεται οπτικά.
• Skelton, A.E., Maule, J. & Franklin, A. (2022). "Infant colour perception: Insight into perceptual development." Child Development Perspectives 16(2), 90–95.
  Το χρονολόγιο της ανασκόπησης, που τοποθετεί την εμφάνιση της χρωματικής όρασης μεταξύ 3 εβδομάδων και 3 μηνών περίπου.
• Varner, D., Cook, J.E., Schneck, M.E., McDonald, M. & Teller, D.Y. (1985). "Tritan discriminations by 1- and 2-month-old human infants." Vision Research 25(6), 821–831.
  Αποδείξιμη τριτανική διάκριση (κωνία S) σε ηλικία 1 και 2 μηνών, γι’ αυτό η εφαρμογή δεν δραματοποιεί μια δήθεν απουσία της όρασης μπλε–κίτρινου για μήνες.
• ISO 226:2003, Acoustics — Normal equal-loudness-level contours; with Fastl, H. & Zwicker, E. (2007). Psychoacoustics: Facts and Models, 3rd ed. Springer (minimum audible field).
  Η καμπύλη αναφοράς ενηλίκων για το ελάχιστο ακουστό πεδίο, στην οποία προστίθεται η αύξηση του ουδού των μωρών.
• Olsho, L.W., Koch, E.G., Carter, E.A., Halpin, C.F. & Spetner, N.B. (1988). "Pure-tone sensitivity of human infants." Journal of the Acoustical Society of America 84(4), 1316–1324.
  Το πρωτογενές σύνολο δεδομένων ουδών καθαρών τόνων στο οποίο βασίζεται το ακοόγραμμα των μωρών.
• Werner, L.A. (2002). "Infant auditory capabilities." Current Opinion in Otolaryngology & Head and Neck Surgery 10(5), 398–402.
  Συμπεριφορικοί ουδοί ακοής 40–55 dB SPL σε ηλικία 1 μηνός, που πέφτουν στα 10–30 dB SPL έως τους 6–12 μήνες· ουδός στα 4 kHz μόνο ~10 dB πάνω από τον ενήλικα στους 6 μήνες, ενώ οι χαμηλές συχνότητες ωριμάζουν μέχρι την παιδική ηλικία· και ότι η λειτουργία του κοχλία είναι ώριμη κατά τη γέννηση τελειόμηνου μωρού, οπότε η αύξηση του ουδού οφείλεται στο μέσο αυτί και στο κεντρικό νευρικό σύστημα.

Δεν πρόκειται για εξέταση όρασης ή ακοής. Αν κάτι σε ανησυχεί, μίλησε με τον παιδίατρο του μωρού σου ή με έναν παιδοφθαλμίατρο.

Πρόκειται για μια αντιληπτική προσέγγιση, όχι για ανασύνθεση όσων βλέπει το μωρό σου. Τα πραγματικά μωρά διαφέρουν πολύ μεταξύ τους.

Δοκίμασε τον προσομοιωτή →